Historie

Van station tot museum

Centraler dan in Lunteren kun je in Nederland niet zijn. Het Gelderse dorp wordt gezien als het geografische middelpunt van ons land. Een titel die het overigens moet delen met Amersfoort, want ook daar claimen ze het geografische middelpunt van Nederland te zijn. Waar de bewoners van Lunteren de Lindeboomsberg aanwijzen als centrum van ons land, zijn de Amersfoorters het er over eens dat hun Onze Lieve Vrouwetoren het centrale punt is.
Maar wat de uitkomst van de claim ook is, Lunteren is natuurlijk veel meer dan alleen een punt op de kaart van Nederland. En iedereen kan dat met eigen ogen zien in het Museum Oud-Lunteren aan de Dorpsstraat, waar, aan de hand van een groot aantal voorwerpen, ansichtkaarten en foto’s, thema’s als archeologie, onderwijs, boerenleven, middenstand en toerisme worden behandeld. En waar drie à vier keer per jaar wisselende exposities worden gehouden.

Stationsgebouw Lunteren
Het stationsgebouw waar het allemaal mee begon

Museum Oud-Lunteren is ontstaan dankzij het voornemen van de gemeente het uit 1902 daterende stationsgebouw in het Gelderse dorp (én de zogeheten Kippenlijn) ten prooi te laten vallen aan de sloophamer. Fel gekant tegen dit dwaze besluit besloot een aantal dorpelingen onder aanvoering van dr. Pier Hoekstra zich te verenigen in de Stichting Oud-Lunteren. Dat was in 1974.
Vijf jaar (en een handtekeningenactie) later was het plan definitief van tafel en ging de stichting over in een vereniging met dezelfde naam. En de eerste voorzitter was? Precies, dr. Pier Hoekstra.
In 1989 kreeg de Vereniging Oud-Lunteren de beschikking over een pand aan de Klomperweg.
In 2011 werd het gebouw gerenoveerd en uitgebreid, en drie jaar later volgde opnieuw een uitbreiding. Het aangrenzende pand aan de Dorpsstraat werd gekocht. De precieze plannen met de nieuwe ruimte zijn nog niet bekend.

Webdesign & webhosting door Internetbureau gett Museum Vereniging Oud Lunteren | Alle rechten voorbehouden